Portretten

Als schilder van portetten kennen we Valentijn niet echt, er zijn bij de maker van deze website maar 4 werken bekend van zijn hand.

Toch beheerste hij het portret tekenen als een kundige.

De portretten die hij maakte laten stuk voor stuk zijn kunde zien, de een is vluchtig getekend en de andere tot in detail uitgewerkt, getuige de punaise gaatjes in de tekeningen dienden ze vaak als voorbeeld in zijn klas.

Hij wist in de stillevens de objecten mooi tot een compositie te groeperen, alleen wanneer hij schilderijen met een veelheid van voorwerpen schilderde maakte de compositie een uitgesproken zwakke indruk, in dit verband is een uitspraak die hij vaak thuis herhaalde interessant  ‘twee dingen bij elkaar brengen is gemakkelijk, maar het is moeilijk er een derde ding bij te vinden. Het is ook opvallend dat hij meestal kleine formaten schilderde en zelden grote(re) schilderijen maakte.

Het is nauwelijks voor te stellen dat de kosten van een groot formaat hierbij tot de beslissing dwongen, veeleer lijkt het dat hij bij grote formaten angst had het overzicht, de greep op het geheel te verliezen.

Zijn grote liefde voor het stilleven verteld iets over zijn schilderschap  hij hield veel van mooie en van oude, door het leven gelouterde dingen, ze inspireerden hem en hadden emotionele betekenis voor hem. Een uitspraak van Valentijn dat hij al schilderend zijn gevoelens uit kon zeggen, moet wellicht vooral zo verklaard worden dat hij de emotie van de confrontatie van mooie en oude dingen verdiept beleefde door ze met nauwkeurigheid af te beelden.